Soralım...

Kendim için koyduğum kurallar neler?
Bunlar beni destekleyip büyümeme yardımcı oluyor mu yoksa beni sınırlandırıyorlar mı?

Seçimlerimi nasıl yapıyorum ve bu seçimler beni ulaşmaya çalıştığım hayallere götürüyor mu?

Kendi hakkımda gerçekte ne hissediyorum? Kendimi nasıl görüyorum?

Ben nasıl yaralandım?

Nasıl eğitildim? Korkmayı, kısıtlanması ve kendime karşı olmayı nasıl öğrendim?

Günlük yaşantımda neler işe yarıyor? Neler işe yaramıyor?

Neleri deneyimlemek için kendime müsaade ediyorum?

Hangi kızgınlıklara, kırgınlıklara hala tutunuyorum?

Kimden hala kabul görmeyi bekliyorum?

Kendimi iyi hissetmem için ne gibi şeylerin olması gerekli?

Benim için kabul edilemez olan şeyler nelerdir?

En çok neyi değiştirmekten korkuyorum? Neye tutunuyorum?

Ne zaman ve hangi durumlarda espri anlayışımı kaybediyorum?

Ne zaman ve nasıl kendi rızam olmadan başkalarının zorlamasıyla hareket ediyorum?

Hangi durumlarda çok az bir kazanç için çok fazla çaba sarfediyorum?

Geçmişteki acı ve travmaları tekrar yaşamamak için hangi kararları vermeye daha eğilimliyim?

Ne zaman ve nasıl kendimi çok fazla zorluyorum?

Ne zaman topluma ayak uydurmak ve kabul görmek adına kendimden vazgeçiyorum?

Ne ve kim olmak istiyorum?

Neler bana ahenk, denge ve mutluluk hissini verir?

Utanmadan ve özgürce keşfetmek istediğim nedir?

Nerede, nasıl ve kiminle kendim gibi olmaya cesaret ediyorum?

Yaşamımda güzellik hissini ne getiriyor?

Ne zaman net biçimde özgür irademle hareket ediyorum?

Ne zaman ve nasıl kendi potansiyelimi tamamen ifade ediyorum?

Yakın çevrem benim hangi gücümü hala elinde tutuyor?

Çocuğunuzun Sahibi Değilsiniz

Çocuklarımızın ilgilerini çeken alanlarda gelişmelerine izin vererek doğuştan gelen meraklarını beslemelerine yardım etmeyip bunun yerine onlardan çok bizim kaygılarımıza yanıt veren müfredatları öğrenmeleri için onlara baskı yaptığımızda, çocuklar doğuştan gelen hayata bağlılıklarını kaybederler. Öğrenmek artık haz kaynağı değil, kendilerine yapay bir şekilde dayatılan zorunluluktur. Eğitim sistemimiz çoğu zaman çocuğun doğal eğilimlerine odaklanmayı başaramıyor. Bir çok durumda da, çocuklarımızın kendi öğrenme çan eğrilerini izlediklerinde öğrenme biçimlerinin ve hızlarının farklı olacağı gerçeğini ciddiye almıyorlar. Çocuğun derslerinde başarısız olmasının altında motivasyon, dikkat, yetenek gibi birçok faktör olabilir. Bizim görevimiz bu faktörlerden hangisinin iş başında olduğunu anlayıp, çocuğunun eksikliğini duyduğu alanlarda becerilerini geliştirmesine yardım edecek bir program yaratmaktır.

Shefali Tsabary / Çocuğunuzun Sahibi Değilsiniz

Çocuğu Ciddiye Almak Üzerine

Çocukların gereksinimlerine odaklanabilmek ve bunları karşılayabilmek için çocukları ciddiye alma zorunluluğumuz vardır. Bundan kasıt onlara, duyguları, arzuları ve soruları önem taşıyan kişiler gözüyle bakmak ve bu doğrultuda hareket etmektir. Bir çocuğun seçimleri her zaman uygulamaya konulamayabilir ama her zaman göz önünde bulundurulabilir ve bir kenara atılmadan muhafaza edilebilir. Çocuğu kendine özgü bir bakış açısına, bizimkilerden çok farklı kaygı ve korkulara, ayrıca "sevimli" olarak etiketlenmemesi gereken mantık yürütme süreçlerine sahip bir birey olarak görebilmek çok önemlidir.

Alfie Kohn - Koşulsuz Ebeveynlik